
Η Υπηρεσία για την Προστασία της Δημόσιας Ασφαλείας και Τάξης, πιο γνωστή ως «Οχράνα», ήταν η Μυστική Αστυνομία της Ρωσσίας, που είχε συστήσει ο Τσάρος Αλέξανδρος Β’, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και της εν γένει ανατρεπτικής δράσης της αριστεράς. Κι όπως ήταν φυσικό, πράκτορες της υπηρεσίας αυτής είχαν διεισδύσει στις ανατρεπτικές οργανώσεις και κυρίως στο κόμμα των μπολσεβίκων.
Ο Ρομάν Μαλινόφσκυ, στέλεχος των μπολσεβίκων, με πρόταση του Λένιν, εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Τον Οκτώβριο του 1912 εκλέχθηκε βουλευτής στην Κρατική Δούμα, κι ήταν επικεφαλής της Κ.Ο. των μπολσεβίκων. Το 1914, αποδείχθηκε ότι ήταν πράκτορας της Οχράνα! Και δεν ήταν ο μόνος...
Κατά την επανάσταση του Φεβρουαρίου 1917, που ανέτρεψε τον Τσάρο, κτίρια της αστυνομίας πυρπολήθηκαν από το πλήθος, κι έτσι χάθηκαν πολλοί φάκελοι, μεταξύ των οποίων και κάποιοι που αφορούσαν πράκτορες και πληροφοριοδότες.
Μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων, σχηματίστηκε μια ειδική επιτροπή για την αποκάλυψη των πρακτόρων, βασιζόμενη σε όποιο υλικό είχε απομείνει. Τα αποτελέσματα ήταν πενιχρά και η επιτροπή διαλύθηκε το 1919. Μπόρεσε να ανακαλύψει 12 πράκτορες, ωστόσο ένας δέκατος τρίτος, με το ψευδώνυμο Βασίλι, δεν κατέστη δυνατόν να αποκαλυφθεί.
Η Όλγα Σατουνόφσκαγια, από το Μπακού της Γεωργίας (πατρίδας του Στάλιν), έγινε μέλος του κόμματος των μπολσεβίκων το 1916 και το 1917 έγινε γραμματέας του υπευθύνου του κόμματος στο Μπακού, Στεπάν Σαουμιάν. Την εποχή του Χρουστσώφ, κατέλαβε την υψηλή θέση του μέλους στην Επιτροπή Κομματικού Ελέγχου.
Η εν λόγω συντρόφισσα, παρουσίασε στον Χρουστσώφ σειρά μαρτύρων και εγγράφων, που πιστοποιούσαν ότι ο Στάλιν ως «Κόμπα» (το προηγούμενο ψευδώνυμό του...), ήταν πράκτορας της Οχράνα στο κόμμα των μπολσεβίκων! Όμως, ο Χρουστσώφ την διέταξε να σταματήσει την έρευνα, διότι όπως της είπε: «Αυτό δεν είναι δυνατόν. Δηλαδή, πρέπει να δεχθούμε ότι την χώρα μας την κυβερνούσε για 30 ολόκληρα χρόνια ένας πράκτορας της τσαρικής Οχράνα».
Η Σατουνόφσκαγια επικαλείτο την μαρτυρία του Σαουμιάν, ο οποίος δηλώνει πως ήταν απολύτως βέβαιος ότι ο Στάλιν ήταν προβοκάτορας και αφηγήθηκε την σύλληψή του, το 1905, σε μυστικό διαμέρισμα, το οποίο γνώριζε μόνον ο Κόμπα (Στάλιν). Επίσης, επικαλέσθηκε τις μαρτυρίες παλιών μπολσεβίκων, όπως του γραμματέα του κόμματος στο Ροστόφ, Σεμπολντάγεφ, του μέλους του Πολιτ-μπιρό Κοσιόρ και του μετέπειτα διοικητή του στρατού Γιακίρ, που είχαν ανάλογες εμπειρίες.
Πέραν αυτών, το παρελθόν του Στάλιν, πριν το 1917, είναι ύποπτο. Είχε συλληφθεί από την αστυνομία και εξοριστεί στην Σιβηρία, οκτώ φορές και δραπέτευσε τις έξι! Βέβαια, κι άλλοι μπολσεβίκοι δραπέτευαν, αλλά στην συνέχεια κρύβονταν και αργούσαν να εμφανιστούν ξανά. Αντιθέτως, ο Στάλιν εκινείτο με χαρακτηριστική άνεση.
Για παράδειγμα, μετά την 5η απόδρασή του, την 1η Σεπτεμβρίου 1912, εντοπίζεται από την αστυνομία, που αποστέλλει το εξής τηλεγράφημα: «Ο Τζουγκασβίλι απέδρασε από το Ναρίμσκι. Προτίθεται να φτάσει στον Λένιν για μια συνδιάσκεψη. Να τον συλλάβετε πριν την αναχώρηση για το εξωτερικό».
Αλλά, παρά το γεγονός ότι η αστυνομία ήταν ειδοποιημένη για τις κινήσεις του, ο Στάλιν περνάει σαν κύριος τα σύνορα με την Πολωνία, πάει στην Κρακοβία που ήταν ο Λένιν, επιστρέφει ατάραχα στην Πετρούπολη και, τον Δεκέμβριο, πάει πάλι στην Κρακοβία για μια σύσκεψη της Κεντρικής Επιτροπής. Τον Ιανουάριο του 2013, πάει στην Βιέννη, κάθεται έναν μήνα, κι επιστρέφει ξανά ανενόχλητος στην Πετρούπολη. Κι όλα αυτά, χωρίς να έχει νόμιμο διαβατήριο εξωτερικού! Μα, πως;
Στο κρίσιμο ερώτημα, αν ήταν ή όχι ο Στάλιν πράκτορας της Οχράνα, οι γνώμες των ιστορικών διίστανται. Πρέπει να γίνει σοβαρή έρευνα και κυρίως, να ανοίξουν τα σοβιετικά αρχεία, πολλά από τα οποία εξακολουθούν να είναι απόρρητα. Φυσικά, αυτό αποκλείεται να συμβεί όσο κυβερνά την χώρα ο Πούτιν. Ας ελπίσουμε, να είναι μετρημένες οι μέρες του στην εξουσία - και για ιστορικούς λόγους!
Πηγή: (Έντβαρντ Ρατζίνσκι, «Στάλιν»), Αμαλία🇬🇷

