λδ΄. Πήγε κάποτε ο Αββάς Αντώνιος στον Αββά Αμμούν, στο όρος της Νιτρίας. Και όταν συναντήθηκαν, του λέει ο Αββάς Αμμούν: «Επειδή, με τις δικές σου ευχές, πληθύνθηκαν οι αδελφοί και θέλουν μερικοί απ’ αυτούς να χτίσουν κελλιά σε μακρινό μέρος, για να ησυχάζουν, τι διάστημα προστάζεις να απέχουν τα νέα κελλιά από τα εδώ;».
Και εκείνος είπε: «Ας βάλουμε κάτι στο στόμα μας κατά την ενάτη ώρα και βγαίνοντας, ας διασχίσουμε την έρημο και ας εξετάσουμε τον τόπο».
Και αφού βάδισαν στην έρημο έως το ηλιοβασίλεμα, του λέει ο Αββάς Αντώνιος: «Ας κάμουμε προσευχή και ας στήσουμε εδώ ένα σταυρό, ώστε εδώ να χτίσουν όσοι θέλουν να χτίσουν. Λοιπόν, οι από εκεί, όσοι έρχονται σ’ αυτούς εδώ, αφού γευθούν τη λιγοστή τροφή τους κατά την ενάτη ώρα, έτσι να έρχονται. Και όσοι από εδώ φεύγουν, κάνοντας το ίδιο, θα είναι απερίσπαστοι όταν συναντιούνται». Είναι δε αυτό το διάστημα δώδεκα οδομετρικές στήλες.
Πηγή: (Είπε Γέρων… Το Γεροντικόν σε νεοελληνική απόδοση, Υπό Βασιλείου Πέντζα, Εκδ. Αστήρ, Αθήνα 1999), Ελληνική Πατρολογία
