Ὁ παπά-Ἐφραιμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε τὸ 1912 στὸ Ἀμπελοχώρι Θηβῶν. Ὁ πατέρας τοy ὀνομάζονταν Ἰωάννης Παπανικήτας καὶ ἡ μητέρα τοῦ Βικτορία. Ὁ Γέροντας εἶχε σὰν κοσμικός το ὄνομα Εὐάγγελος. Τελείωσε τὸ Γυμνάσιο ἀλλὰ ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἔκλεινε στὸν Εὐάγγελο τὶς κοσμικὲς θύρες τῆς...

Τίποτε δεν προκαλεί μεγαλύτερη σύγχυση όσο η πολυλογία και τίποτε δεν είναι πιο πρόστυχο από τη γλώσσα που δεν συγκρατείται, γιατί αυτή μπορεί να καταστρέψει την ήρεμη κατάσταση της ψυχής.

Γέροντα, ὅταν κανεὶς δὲν πηγαίνη καλὰ στὸν ἀγώνα του, εἶναι σωστὸ νὰ λέη: «Τέτοιος εἶσαι καὶ θὰ εἶσαι. Τίποτε καλύτερο δὲν περιμένω ἀπὸ σένα»;

Έλεγαν για τον αββά Τιθόη, ότι αν δεν κατέβαζε γρήγορα τα χέρια όταν στεκόταν για να προσευχηθεί, ο νους του αρπαζόταν προς τον ουρανό σε έκσταση. Όταν λοιπόν συμπροσευχόταν με αδελφούς, φρόντιζε να κατεβάζει γρήγορα τα χέρια του, για να μην αρπαγεί ο νους του και ξεχαστεί στην προσευχή.

Η διακριτική άσκηση, μαζί με την ταπείνωση και την αγάπη, πολύ γρήγορα και με λιγότερο σωματικό κόπο αγιάζει τον άνθρωπο.

Αν κάποιος θεληματικά παρέλειπε τον Γέροντα Συμεώνη και την ανάμνηση της πνευματικής του ζωής παρέδιδε στη λήθη, φυσικά δεν θ’ απέφευγε την κατηγορία της αδικίας και του φθόνου σαν άνθρωπος που δεν θέλει να επαινεί αυτά που αξίζει να επαινεθούν, ούτε να παρουσιάσει για μίμηση τα αξιαγάπητα σ’...

-Γέροντα, γιατί πολλοὶ ἄνθρωποι, ἐνῶ τὰ ἔχουν ὅλα, νιώθουν ἄγχος καὶ στενοχώρια;

Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, ῥῦσαι ἡμᾶς, τῆς φοβερᾶς τοῦ σεισμοῦ ἀπειλῇς, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν· καὶ κατάπεμψον ἡμῖν, πλούσια τὰ ἐλέη σου, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου μόνε Φιλάνθρωπε.

Την ιστορία μας την διηγήθηκε ο αββάς Κυριακός και αφορά τον αββά Στέφανο, τον Γέροντα του. Όταν ασκήτευε στον Μαλωχά* – είναι ένας τόπος σε χαράδρα, δύσβατος, σχεδόν αδιάβατος· πήγα κάποτε κι εγώ, απέχει από το άγιο Όρος σαράντα φοβερά δυσκολοπέραστα μίλια – έσπειρε, λέει, ο Γέροντας βότανα** για...

«Ου θέλομεν δε υμάς αγνοείν, αδελφοί, περί των κεκοιμημένων, ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα: ει γαρ πιστεύομεν ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντας δια του Ιησού άξει συν αυτώ. τούτο γαρ υμΐν λέγομεν εν λόγω Κυρίου, ότι ημείς οι ζώντες, οι...

Όταν επρόκειτο να πεθάνει ο αββάς Στέφανος ο Κυπριώτης, ο οποίος μαζί μου είχε έλθει στο άγιο όρος του Σινά – και ο οποίος ήταν ειρηνικότατος και με άγιο Πνεύμα μέσα του και με κάθε αρετή στολισμένος – έβγαλε έκζεμα τέτοιο, που πιθανόν κανείς από τους ανθρώπους δεν είδε ως τότε· και αφού πολλές...

Σχόλιο Τ.Ι.:Δεκαεπτά έτη έχουν ήδη παρέλθει από την κοίμηση του χαρισματικού πηδαλιούχου της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος Μακαριστού Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κυρού (†) Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη. Ως ελάχιστο φόρο τιμής, εκτός από μια σύντομη βιογραφία του Μακαριστού,...

Αν χτυπήσει την πόρτα σου κάποιος που πασχίζει να αντιμετωπίσει την ανάγκη του, μη ζυγίσεις τα πράγματα με ανώμαλο τρόπο.

Ο αββάς Στέφανος ο Καππαδόκης [1] μας διηγήθηκε τα εξής: «Πριν από πέντε χρόνια ήμουν στη Ραϊθού και την αγία Μεγάλη Πέμπτη, ενώ στεκόμουν στην εκκλησία και τελούνταν η αγία αναφορά, βλέπω δύο αναχωρητές να μπαίνουν στην εκκλησία. Ήταν γυμνοί [2], αλλά κανένας άλλος από τους πατέρες δεν είδε ότι...

Όταν βλέπω το κακό να μεγαλώνει και να πολλα­πλασιάζεται και πάλι εσάς, ευλαβέστατοι, να έχετε αποκάμει από τις αδιάκοπες επιθέσεις, τότε και η δική μου καρδιά γεμίζει από αθυμία.

Κάποιος μοναχός Στέφανος που κατοικούσε εδώ και ζούσε ερημική και ησυχαστική ζωή και πέρασε αρκετά χρόνια στη μοναδική παλαίστρα, στολισμένος με νηστείες και με πολλά δάκρυα και άλλα αγαθά προτερήματα, είχε το κελλί του εκεί που κατεβαίνουμε από τον άγιο θεόπτη Ηλία [1] σ’ αυτό το άγιο Όρος.

Ἡ ΩΦΕΛΕΙΑ ἀπὸ τὶς ἰατρικὲς συμβουλὲς φαίνεται μετὰ τὴν ἐφαρμογή τους. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὶς πνευματικὲς διδασκαλίες. Ἡ σοφία καὶ ἡ ὠφέλειά τους γιὰ τὴ διόρθωση τῆς ζωῆς καὶ τὴν τελειοποίηση τῶν πιστῶν ἀκροατῶν φαίνεται μετὰ τὴν ἔμπρακτη ἐφαρμογή τους.

Ο άνθρωπος, μπαίνοντας μέσα στη ζωή και στον χρόνο, δεν κινείται οικεί και ως έτυχε, αλλά, σύμφωνα με τον Άγιο Μάξιμο, τον Ομολογητή, μέσα στον σκοπό, που του όρισε ο Δημιουργός του, δηλαδή, εντός του πλαισίου της δημιουργικής και επιστρεπτικής του πορείας προς τον Θεό.

Ήταν στα τελευταία του ο αββάς Στέφανος ο Βυζάντιος, που είχε χρηματίσει αρχειοφύλακας [1] του στρατηγού Μαυριανού [2]. Καθισμένοι πλάι του τον περιμέναμε πια εγώ κι ο αββάς Θεοδόσιος, ο Αφρικανός, επίσκοπος της Βαβυλώνας.

Πολλοί είναι οι τρόποι της διδασκαλίας, που μας υπέδειξεν ο ιεροψάλτης Δαβίδ με την εις αυτόν ενέργειαν του αγίου Πνεύματος.